Για την αξιοπρέπεια, την κοινωνική προστασία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη

της Αμαλίας Μπασιά, Προέδρου Σωματείου ΑμεΑ Χανίων & μέλους ΕΣΑΜΕΑ

Σήμερα το ζήτημα της αναπηρίας στην Ελλάδα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η επιδείνωση των οικονομικών και η υιοθέτηση πολιτικών λιτότητας οδηγεί σε οπισθογύρισμα τα δικαιώματα των αναπήρων. Υπ’ αυτές τις συνθήκες οι στόχοι του αναπηρικού κινήματος εστιάζουν στην κατοχύρωση των κεκτημένων δικαιωμάτων, στην οικοδόμηση σχέσεων κοινωνικής αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση των αναγκών τους.

Το αναπηρικό κίνημα δε θα επιτρέψει, η οικονομική κρίση να μετατραπεί σε κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τα άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειες τους. Σήμερα 3η Δεκέμβρη 2017 διατρανώνουμε ότι δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση, την οποία δεν δημιουργήσαμε.

- Από την αρχή αυτής της κρίσης με το 1ο και 2ο μνημόνιο το αναπηρικό κίνημα αντιμετωπίζει τη διάλυση των προνοιακών, υγειονομικών και υποστηρικτικών υπηρεσιών, τον κεντρικό δηλαδή κορμό του κοινωνικού κράτους. Το 3ο μνημόνιο έδωσε τη χαριστική βολή στα δικαιώματα και τους όρους διαβίωσης τους.

- Ο μεγάλος σύμμαχος των αναπήρων, υγεία και πρόνοια, νοσούν ανεπανόρθωτα και βρίσκονται υπό διάλυση. Λειτουργούν με ελάχιστο επικουρικό προσωπικό.

- Κτίρια για πρωτοβάθμια κοινωνική φροντίδα αλλά και στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης αναπήρων είναι κλειστές.

- Καμιά σύνδεση των επιδομάτων αναπηρίας με οποιαδήποτε εισοδηματικά όρια και κριτήρια.

- Άμεση προστασία πρώτης κατοικίας. Απαλλαγή από ΕΝΦΙΑ ανεξαρτήτου εισοδήματος.

- Τροποποίηση του 2643/98 ώστε να δημιουργηθεί νέος νόμος αποκλειστικά για απασχόληση ατόμων με αναπηρία.

- Χρηματοδότηση και περαιτέρω ενίσχυση του θεσμού των στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης, επαναλειτουργία τους όπου έκλεισαν ή δεν έχουν λειτουργήσει ενώ είναι πλήρως εξοπλισμένες. Υπάρχουν δομές και κτήρια τα οποία είναι κλειστά ενώ άτομα με αναπηρία είναι κλεισμένα στα άσυλα. Και ασυλικό περιβάλλον δεν είναι μόνο τα ιδρύματα αλλά αρκετές φορές και ένα ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον. Και υπάρχουν χώροι ευρωπαϊκών προδιαγραφών πλήρως εξοπλισμένοι οι οποίοι είναι κλειστοί γιατί δεν υπάρχει πολιτική βούληση να στελεχωθούν με το ανάλογο προσωπικό έστω και επικουρικό. Όπως παραδείγματος χάριν οι στέγες του πρώην θεραπευτηρίου χρονίων παθήσεων Χανίων και νυν παραρτήματος ΑμεΑ. Αλήθεια θα λειτουργήσουν και πότε; Τι λέει η νέα Διοίκηση;

- Επαναφορά των ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ στην πρόνοια, άμεσος σχεδιασμός ενός σχεδίου ανεξάρτητης διαβίωσης στην κοινότητα και ενίσχυση των προγραμμάτων «Βοήθεια στο Σπίτι».

- Άμεση αξιολόγηση της λειτουργίας των ΚΕΠΑ με επιστημονικά κριτήρια ώστε να διασφαλιστεί η αντικειμενική απόδοση των ποσοστών αναπηρίας με απόλυτο σεβασμό.

- Οριστική διασφάλιση της λειτουργίας του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» για την προστασία μοναχικών, ανασφάλιστων και ατόμων με βαριές αναπηρίες. Και λειτουργία όλων των προνοιακών δομών που λειτουργούν οι ΟΤΑ (ΚΔΑΠ, ΑμεΑ, ΚΗΦΗ). Είναι ανάγκη επιτακτική να λειτουργεί ένα ΚΔΑΠ ΑμεΑ σε κάθε πρωτεύουσα Περιφερειακής Ενότητας.

Τα Χανιά παρά τις προσπάθειες μας και τα ευρωπαϊκά προγράμματα που χρηματοδοτούν ακόμα δε λειτούργησε μια τέτοια δομή και τα ανάπηρα άτομα είναι κλεισμένα στα σπίτια τους χωρίς διέξοδο επικοινωνίας μετά από κάποια ηλικία.

- Ενίσχυση της χρηματοδότησης του προγράμματος ψυχικής υγείας και του «Ψυχαργώς» ακόμη διασφάλισης των Κέντρων Ψυχικής Υγείας».

Σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προσβάσιμο περιβάλλον, κτίρια, αγαθά και υπηρεσίες, επίσης ηλεκτρονική προσβασιμότητα.

Στόχος: η ποιότητα ζωής των ΑμεΑ στην καθημερινότητα τους. Όπως το παράδειγμα των προσομοιωμένων στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης ΑμεΑ του θεραπευτηρίου χρονίων παθήσεων Χανίων. Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ασυλικό περιβάλλον και την αυτόνομη διαβίωση.

Το αναπηρικό κίνημα ζητά να εφαρμοστεί το εθνικό πρόγραμμα αποϊδρυματοποίησης και στην Ελλάδα με προϋποθέσεις όμως. Αφενός να αναπτυχθούν, να θεσμοθετηθούν νέες δομές και υπηρεσίες, αφετέρου να υπάρξει σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Βήμα προς βήμα από το ίδρυμα στις προσομοιωμένες κατοικίες έως τις στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης. Μετά από διάλογο με το εθνικό αναπηρικό κίνημα και των οργανώσεων της, ενημέρωσης και κινητοποίησης της κοινωνίας γύρω από το θέμα, αλλά προπάντων να υπάρξει θέληση και πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο.

Η αναπηρία είναι πρωτίστως θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή, πάθηση. Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας από την οικονομική κρίση, από την κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Υπερασπιζόμαστε δικαιώματα από αγώνες δεκαετιών! Τα χρονικά περιθώρια φυσικής, κοινωνικής και οικονομικής αντοχής των ατόμων με αναπηρία εξαντλήθηκαν.

Εμείς τα Άτομα με Αναπηρία που βιώνουμε την διάκριση σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, κάνουμε πράξη το σύνθημα μας «Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς!».


ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΘΕΜΑΤΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ