«Η μεγαλύτερη λύπη είναι να γυρνάμε πάλι στην κατάντια που είχαμε την δεκαετία του ’50»

Ο Δήμαρχος Πεντέλης, Δημήτριος Στεργίου Καψάλης, παραχώρησε συνέντευξη σε μαθητές της Β’ τάξης του Λυκείου Νέας Πεντέλης που τον επισκέφτηκαν στο Δημαρχείο της πόλης, στο πλαίσιο δημιουργικής δράσης του σχολείου για την έκδοση του περιοδικού «Νεανική Πένα»:

Αρχικά θα θέλαμε μας πείτε λίγα λόγια για τον εαυτό σας

Είμαι αυτόχθονας Πεντελιώτης Σαρακατσάνος, απόγονος του Χρήστου Καψάλη που ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη στην έξοδο του Μεσολογγίου. Ήρθαμε εδώ επί Τουρκοκρατίας, τα σινάφια και της μάνας μου και του πατέρα μου, ως γιδοβοσκοί της Μονής από το 18ο αιώνα. Φυλάξαμε γίδια στις πλαγιές του Πεντελικού βουνού και κάποια στιγμή όταν έφτασα στην ηλικία σας, έδωσα στη Σχολή Ευελπίδων και πέρασα 2ος μεταξύ 1050 ατόμων.

Τότε έφυγα από τα γιδοπρόβατα και από τα λατομεία της Πεντέλης που είχα δουλέψει και έγινα αξιωματικός και διπλωμάτης. Υπηρέτησα στο Διπλωματικό Σώμα και στις Ένοπλες Δυνάμεις στην Ελλάδα και σε κράτη της Ευρώπης. Στη Γαλλία τελείωσα την Εθνική Σχολή Ιππασίας της Γαλλίας. Έγινα ένας από τους καλύτερους καβαλάρηδες για την πατρίδα μας, διακεκριμένος σε εθνικά και διεθνή πρωταθλήματα που συμμετείχα. Υπηρέτησα ως Συνταγματάρχης Στρατιωτικός Ακόλουθος στη Σόφια της Βουλγαρίας. Μιλάω Αγγλικά, Γαλλικά, Σερβοκροατικά και Βουλγάρικα. Έχω μία κόρη την Βασιλική, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών.

Κάποια στιγμή αποφάσισα να ασχοληθώ και με τον τόπο μου, την Πεντέλη. Το έτος 1999 και έκτοτε, για μια 20ετία, είμαι Δήμαρχος. Αρχικά της Πεντέλης και τώρα του Καλλικρατικού Δήμου Πεντέλης. Μάλιστα βραβεύτηκα 17.12.2017 ως ένας εκ των παλαιοτέρων Δημάρχων της Ελλάδας στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας, για την 20ετή πορεία μου. Διετέλεσα αρκετά χρόνια, πέντε θητείες, Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Ανάπλασης Πεντελικού.

Αυτήν τη στιγμή είμαι και επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων της Αττικής και για τους 66 Δήμους. Θεωρώ ότι η ενασχόληση μου με τόσο διαφορετικά πράγματα όπως είναι τα άρματα, τα άλογα, το Διπλωματικό Σώμα και τώρα η Αυτοδιοίκηση που υπηρετώ τόσα χρόνια, μου έδωσαν την δυνατότητα, να μπορώ, να εκμεταλλεύομαι, να αξιοποιώ, κατά περίπτωση, την εμπειρία που πήρα.

Αν με ρωτήσετε σήμερα ποιο είναι το επάγγελμα που με αντιπροσωπεύει, είναι προπονητής ιππασίας. Γι' αυτό το λόγο και κρατάω ακόμη στο κτήμα μου τα άλογα. Για να μπορώ να έχω την επαφή με το ζώο που λατρεύω και μου χάρισε εξήντα μετάλλια σε εθνικούς και παγκόσμιους αγώνες στην ιππασία.

Νομίζουμε εδώ ότι καλύφθηκε και η 2η ερώτηση που είναι: Πως και τι ήταν αυτό που σας έσπρωξε να ασχοληθείτε με τα κοινά;

Θα σας πω κάτι. Η Πεντέλη είναι για μένα ότι ιερότερο έχω στη ζωή μου. Όλους εσάς αν ρωτήσετε από που είστε, θα πει ο καθένας σας, ότι ο πατέρας μου είναι από εκεί, η μάνα μου είναι από κει κλπ. Εμένα η μάνα μου και ο πατέρας μου, από τον 18ο αιώνα είναι από την Πεντέλη και καταλαβαίνετε ότι είναι ένας τόπος που έχω ζυμωθεί με αυτόν δια βίου γενεών. Σε έναν τόπο άμα φυλάξεις γιδοπρόβατα, δουλέψεις στα λατομεία και ζήσεις αυτόν τον τόπο την δεκαετία του ’50 που ήταν η άνθιση της Πεντέλης, όταν η φυματίωση θέριζε την Αθήνα και είχε το καλοκαίρι 40.000 κόσμο δένεσαι με αυτόν δια βίου και όχι μόνο.

Σήμερα η Πεντέλη έχει πληθυσμό η Παλιά και η Νέα μαζί, γύρω στους 20.000 κατοίκους. Τότε μόνο το καλοκαίρι η Πεντέλη είχε 40.000 με 50.000 κόσμο, με τα αντίσκηνα που στηνόντουσαν κάτω από τα δέντρα γιατί η υπεροξυγόνωση του περιβάλλοντος λόγω των πεύκων που είχε ευνοούσε τους φυματικούς και επιμήκυνε την ζωή τους. Άλλωστε γι’ αυτό ήρθε και ο Κρυστάλλης εδώ και πολλοί άλλοι που είχαν φυματίωση την εποχή εκείνη.

Όπως μας είπατε και εσείς, γνωρίζουμε πως στο παρελθόν είχατε υπηρετήσει ως στρατιωτικός. Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε γι’ αυτή σας την εμπειρία;

Θέλω να πω ότι θεωρώ το επάγγελμα του στρατιωτικού, ένα επάγγελμα που δίνει την δυνατότητα σε ανθρώπους οι οποίοι ξεκινάνε και από χαμηλά οικονομικά, κοινωνικά στρώματα, να αναδειχθούν. Υπηρέτησα σε πρεσβείες στο εξωτερικό και είχα την δυνατότητα να σπουδάσω και να μείνω στη Γαλλία τελειώνοντας την εθνική σχολή ιππασίας της Γαλλίας και να γίνω ένας πολύ καλός καβαλάρης για τα πανευρωπαϊκά δεδομένα.

Είχα την δυνατότητα να γίνω ένας πολύ καλός αρματιστής σπουδάζοντας τα άρματα στο εξωτερικό και θεωρώ ότι το επάγγελμα του στρατιωτικού με πήρε από τα γίδια της Πεντέλης, με μόρφωσε χωρίς να χαλάσω χρήματα γιατί δεν είχα για να χαλάσω και με συγκρότησε ως άτομο δίνοντας μου στοιχεία οργάνωσης και διοίκησης. Γιατί ο στρατός έχει πάρα πολλά πράγματα θετικά.

Αυτό που είναι όμως θετικό, είναι η οργάνωση και η διοίκηση στο στρατό. Έμεινα στο στρατό τριάντα χρόνια και έφυγα ως υποψήφιος Ευρωβουλευτής. Ασχολήθηκα με τις ιππικές επιχειρήσεις και θεωρώ μεγάλη μου επιτυχία το γεγονός ότι είχα τις καλύτερες ιππικές εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα. Έφτασε μία περίοδος που είχα το ιππικό club της Εκάλης. Ένα από τα καλύτερα ιππικά club στην Ελλάδα. Δούλεψα σε όλα τα ιππικά club της Ελλάδας, ως προπονητής και το κυριότερο είχα την Εθνική Ελλάδος του μοντέρνου πεντάθλου όπου διετέλεσα και τεχνικός σύμβουλος του ΣΕΓΑΣ επί θεμάτων ιππασίας, για μια 10ετία περίπου.

Όλα αυτά στο διάστημα αφότου φύγατε από τον στρατό;

Όχι. Όταν ήμουν στο στρατό είχα πάρει έγκριση από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και ήμουν τεχνικός σύμβουλος του ΣΕΓΑΣ και τα απογεύματα ως προπονητής της Εθνικής Ελλάδος στο μοντέρνο πένταθλο. Όταν έφυγα από το στρατό το έτος 1994 κατόπιν δούλεψα σε δικά μου ιππικά club ως προπονητής ιππασίας και διευθυντής.

Πριν ασχοληθείτε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ανέλαβα το έτος 1999 ως Πρόεδρος της Κοινότητας Πεντέλης. Έφτασα κάποια στιγμή, να αποφασίσω να ασχοληθώ και με τον τόπο μου, την Πεντέλη και το Πεντελικό. Είχα την τύχη και την τιμή να με στηρίζουν οι πολίτες. Έφτασα να κλείνω τώρα 20 χρόνια και δεν ξέρω ακόμη πόσα θα κλείσω, σε μια διαδικασία που ο πολίτης με στηρίζει. Άλλωστε στην πολιτική, σε στέλνει ο πολίτης και σε διώχνει ή ο Θεός ή ο πολίτης ή και οι δύο.

Ξέρουμε πως ο Δήμος Πεντέλης αντιμετωπίζει το καλοκαίρι με τις πυρκαγιές ως και το χειμώνα με τα χιόνια πολλά προβλήματα. Η Πεντέλη κινδυνεύει και πρέπει να βρίσκεται σε ετοιμότητα. Ποιες είναι οι σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε;

Μπορώ να σας πω ανεπιφύλακτα ότι η Πεντέλη είναι από πλευράς πολιτικής προστασίας, ο καλύτερος Δήμος στην Ελλάδα. Άλλωστε και εξ αυτού, συνάδελφοι μου με ψήφισαν να είμαι Πρόεδρος πολιτικής προστασίας και εθελοντισμού όλων των Δήμων Αττικής.

Η Πεντέλη που δοκιμάζεται από τις φωτιές, δεν κάηκε ποτέ από φωτιά που έπιασε μέσα στην Πεντέλη. Δυστυχώς καίγεται από ξενόφερτες φωτιές που πιάνουνε στη βόρεια πλευρά του Πεντελικού και καίγεται από ανέμους που έρχονται από βορειοανατολικά με κατεύθυνση νοτιοδυτικά. Έτσι λοιπόν και το έτος 1998 καήκαμε από φωτιά που έπιασε στη Σταμάτα και το έτος 2009 που ήταν οι μεγάλες φωτιές, καήκαμε από την φωτιά που έπιασε στο Γραμματικό όπως και το έτος 1995 πάλι από την φωτιά που έπιασε στην ανατολική Αττική.

Η Πεντέλη δηλαδή είναι ένας χώρος που υφίσταται την ανοργανωσιά της πρόληψης πυροπροστασίας πυρασφάλειας που υπάρχει γύρω. Κανένας δεν γνωρίζει ότι δύο με έξι φωτιές ανάβουνε την ημέρα στην Πεντέλη το καλοκαίρι και αντιμετωπίζονται άμεσα. Πέρυσι το καλοκαίρι είχαμε τριάντα έξι φωτιές μέσα στην Πεντέλη.

Θέλω να πω ότι είναι πολύ μεγάλη δουλειά η φάση της πρόληψης και πολύ μεγάλη δουλειά, η λειτουργία του εθελοντισμού στον τόπο μας. Υπάρχει το εθελοντικό κλιμάκιο πολιτικής προστασίας Πεντέλης του οποίου είμαι επίτιμος Πρόεδρος και ιδρυτής. Άλλωστε θα το δείτε και όταν θα κάνουμε αυτήν την ειδική τελετή, την «Ετήσια ημέρα χορηγίας, εθελοντισμού, αλληλεγγύης και εργαζομένων» 22.12.2017 στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του γυμνασίου και λυκείου Νέας Πεντέλης.

Θα είναι εκεί οι εθελοντές, οι οποίοι δουλεύουν. Παράλληλα όμως προσλαμβάνουμε με χρήματα που δίνει το Ελληνικό Δημόσιο και αξιοποιεί ο Δήμος Πεντέλης, όπου στελεχώνουμε τα πυροφυλάκια. Την καλοκαιρινή περίοδο στελεχώνουμε ένα πυροφυλάκιο ανά Δημοτική Κοινότητα. Ένα στην Δημοτική Κοινότητα Πεντέλης, στη Μικρή Καλλιθέα ή στο Κατσιλιέρι, ένα στην Δημοτική Κοινότητα Νέας Πεντέλης, στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία και ένα στην Δημοτική Κοινότητα Μελισσίων, μέσα στο πρώην ΝΑΤ στο νοσοκομείο των εργατών θαλάσσης. Παράλληλα δουλεύει και το ΚΕΠΙΧ καθώς και οι εποχούμενοι περίπολοι.

Το δεύτερο θέμα της Πεντέλης είναι το θέμα των χιονοπτώσεων για το οποίο θεωρώ ότι είμαστε από τους Δήμους που «προλαβαίνει». Θα δείτε εδώ στις χιονοπτώσεις ότι μαζεύονται όλοι οι Δήμοι γύρω γύρω για να πάρουν αλάτι. Γιατί εμείς ήδη έχουμε κάνει διαγωνισμό και ήδη έχουμε εξασφαλίσει 860 τόνους αλάτι για τον τόπο μας και παράλληλα έχουμε εξασφαλίσει και τον μηχανολογικό εξοπλισμό που απαιτείται για έναν ορεινό Δήμο.

Είμαστε σε καλή κατάσταση στη Δημοτική Κοινότητα Πεντέλης, είμαστε σε λιγότερο καλή κατάσταση στη Δημοτική Κοινότητα Νέας Πεντέλης και είμαστε σε κακή κατάσταση στη Δημοτική Κοινότητα Μελισσίων από πλευράς μηχανολογικού εξοπλισμού. Γι’ αυτό τον λόγο και προωθούμε τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού. Ήδη αυτή την χρονιά αγοράσαμε ένα μαχαίρι και μία αλατιέρα για τα Μελίσσια και την Άνοιξη, πιστεύω πως θα έρθει και το καινούριο εκχιονιστικό για τη Νέα Πεντέλη.

Ποιες πιστεύετε πως είναι οι σημαντικότερες χαρές που σας έχει προσφέρει ο δημαρχιακός θώκος;

Θεωρώ ότι αυτός ο θώκος έχει μόνο αίμα εάν τον κάνεις με την διαδικασία που τον κάνουμε εμείς. Έρχομαι στις 6:15 το πρωί στο γραφείο ανελλιπώς για 20 χρόνια και φεύγω το βράδυ. Η μεγαλύτερη χαρά είναι, αυτά που πολλές φορές γράφονται στον τύπο ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή λέγονται δημόσια από συνανθρώπους μας. Αυτά αποτελούν και το εφαλτήριο. Και για μένα ειδικά αυτή την περίοδο η μεγαλύτερη χαρά είναι στιγμές.

Παράδειγμα ήρθε μία κοπέλα εδώ στο γραφείο μου κλαίγοντας και μου λέει ότι πέρασε στην Κρήτη, στα ΑΕΙ και δεν μπορεί να πάει γιατί δεν έχει χρήματα. Σηκώνω το τηλέφωνο και παίρνω το Κοινωφελές Ίδρυμα Λάτση τον Πεντελιώτη Ευάγγελο Χρόνη και μου λέει «κλείσε για τέσσερα χρόνια, της πληρώνουμε το ενοίκιο και το φαγητό».

Τι μεγαλύτερο μπορείς να αισθανθείς από αυτό; Αυτήν την περίοδο εμείς ως εθελοντές, μέσω του εθελοντικού κλιμακίου, έχουμε μαζέψει 10.000 ευρώ σε τρόφιμα μετά από τηλεφωνήματα για τους δεινοπαθούντες συμπολίτες μας, την περίοδο των εορτών. Η Πεντέλη έχει ανθρώπους οι οποίοι είναι οικονομικά καλά και αυτοί οι άνθρωποι αν σου έχουν εμπιστοσύνη, θα σου δώσουν την χορηγία τους.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν μπορούμε να έχουμε την δυνατότητα καθημερινά, να δίνουμε τουλάχιστον πενήντα με εβδομήντα σακούλες. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη χαρά, το να μπορείς να στηρίζεις τον συνάνθρωπο και η μεγαλύτερη λύπη είναι το να γυρνάμε πάλι στην κατάντια που είχαμε εμείς την δεκαετία του ’50 όταν μεγαλώναμε. Είναι αδιανόητο σήμερα να υπάρχουν οικογένειες που γι’ αυτές, να μην είναι αυτονόητο ένα πιάτο φαΐ.

Καταλαβαίνουμε ότι ως Δήμαρχος έχετε πολλές υποχρεώσεις και αναρωτιόμαστε αν έχετε ελεύθερο χρόνο και αν έχετε, πως τον διαχειρίζεστε;

Θα σας πω κάτι. Εγώ επιδιώκω να έχω τουλάχιστον μία ώρα για μένα και αυτή για να πάω στο γυμναστήριο. Δηλαδή αν δεν πάω στο γυμναστήριο μία ώρα την ημέρα, είμαι άρρωστος. Αυτό είναι το βασικό για μένα. Από εκεί και πέρα, όλη η ζωή μου είναι εδώ.

Νιώθετε πως έχει ολοκληρωθεί το όραμα ή τα οράματα σας για το «ευ ζην» των πολιτών και των δημοτών και που υπάρχουν ακόμη σκόπελοι στην διαχείριση των κοινών; Γιατί σε μία κοινότητα πάντα θα υπάρχουν εμπόδια στη διαχείριση. Στην δική μας την κοινότητα ποια είναι αυτά;

Εγώ δεν πήγα στην κεντρική πολιτική σκηνή όχι γιατί δεν μπορούσα αλλά γιατί θεωρώ ότι η Αυτοδιοίκηση είναι το καλύτερο σκαλοπάτι εξάσκησης εξουσίας στη γη. Εδώ όμως που είμαστε, υπάρχουν πάρα πολλά κενά, όπως είναι το θεσμικό πλαίσιο και τα οικονομικά. Τα μεν οικονομικά μπορείς να τα βάλεις σε σειρά, γιατί είμαι άνθρωπος συγκεντρωτικός στη διοίκηση και μετρημένος, που σέβεται τις διαδικασίες και το δημόσιο χρήμα.

Θεσμικά όμως, το κράτος δεν απελευθερώνει την Αυτοδιοίκηση για να μπορεί να λειτουργήσει με τους πολίτες και να δώσει όσα μπορεί να δώσει. Υπάρχουν πάρα πολλές προτεραιότητες σε κάποιον που διοικεί έναν Δήμο τόσο μεγάλο, όσο είναι ο δικός μας, που είναι ένας Δήμος 80.000 στρέμματα. Τα βασικά στοιχεία και οι προτεραιότητες που θα πρέπει να βάλεις, ξεκινάνε από την βασική αρχή λειτουργίας «άνθρωπος η απάντηση στην όποια ερώτηση».

Εάν ξεκινήσεις με βάση αυτό, ξεκινάς και λες: Ποια είναι η πρώτη προτεραιότητα; Η κοινωνική πρόνοια. Δηλαδή αυτό που λέμε «η υγεία του πολίτη» αυτό που λέμε «το να έχει να φάει» αυτό που λέμε «στηρίζουμε το ΑμεΑ». Η πρώτη στόχευση λοιπόν για μένα είναι η λέξη «άνθρωπος».

Η δεύτερη στόχευση είναι εκεί που χωλαίνουμε και χαλάει η κοινωνία. Είναι η παιδεία. Οι εξουσίες πρέπει να ξεκινάνε υγεία, παιδεία και αφού τελειώσεις με αυτά πηγαίνεις στην κοινωνική ασφάλεια και στις υποδομές. Σε αυτή τη διαδικασία λειτουργώντας και με αυτές τις προτεραιότητες, προωθώ την διαδικασία λειτουργίας μου, γνωρίζοντας πάντα και αυτό θέλω να το σημειώσετε ότι για να επιτύχει κάποιος διοικητικά θα πρέπει να ξέρει ότι «στη διοίκηση τίποτα στην τύχη». Πρώτο στοιχείο είναι αυτό.

Δεύτερο στοιχείο στη διοίκηση είναι «δεν διοικείς χωρίς δίκαιο και παράδειγμα». Δίκαιο να αποδίδεις και παράδειγμα, δεν μπορείς να ζητάς από τον άλλον, να κάνει αυτά που δεν κάνεις εσύ. Και τρίτο και τελευταίο στοιχείο είναι αυτό που λέμε «εσωτερικός έλεγχος». Το τρίπτυχο «αποστολή, εκτέλεση, έλεγχος» πρέπει να είναι κανόνας και να βασίζεται στον έλεγχο. Στην Ελλάδα εμείς δίνουμε την αποστολή και κάνει ότι μπορεί να κάνει ο εντεταλμένος. Η λέξη έλεγχος, δεν υλοποιείται σχεδόν ποτέ.

Γι’ αυτό το λόγο εμείς στον Δήμο Πεντέλης, έχουμε θεσπίσει τον εσωτερικό έλεγχο ο οποίος είναι κυρίαρχος και είναι μία διαδικασία, την οποία κάνουμε καθημερινά. Δηλαδή εμείς, το επιτελείο μας, Διευθυντές και Τμηματάρχες, τριάντα άτομα περίπου, κάθε πρωί βρισκόμαστε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Εκεί πραγματοποιείται ο εσωτερικός έλεγχος για το τι κάναμε χθες και τι πρόκειται να κάνουμε αύριο. Ο εσωτερικός έλεγχος γίνεται με βάση τη στοχοθεσία. Ποια διεύθυνση είσαι; Αυτή. Τι στοχοθεσία έχεις; Αυτή. Σε πρώτο και σε δεύτερο χρόνο. Στο τέλος του μήνα τι έκανες από αυτά; Αυτά. Με αυτά προβιβάζεσαι, με αυτά δεν προβιβάζεσαι.

Δηλαδή η διαδικασία μιας κοινωνίας συντεταγμένης, απαιτεί να υπάρχει στοχοθεσία, εσωτερικός έλεγχος με βάση τη στοχοθεσία και αξιολόγηση με βάση τη στοχοθεσία και τον εσωτερικό έλεγχο. Αλλιώς δεν κάνεις διοίκηση. Αλλιώς έρχεσαι πίνεις τον καφέ σου και όπου πάει το τρένο και το καράβι πάει. Εδώ σε αυτόν τον Δήμο Πεντέλης, δεν υπάρχει αυτό. Γι’ αυτό άλλωστε και χαίρουμε της απόλυτης εκτίμησης. Για την διοίκηση μας ευρύτερα. Αυτό όμως θέλει αίμα. Όσο μπορείτε πλουτίστε το οπλοστάσιο του εαυτού σας, μάθετε ξένες γλώσσες, υπολογιστές, ότι μπορείτε, να φορτώστε σε γνωσολόγιο.

Θέλω να σας πω με αυτό, αφήστε τον εαυτό σας, να μπει στην κοινωνία και να αγωνιστεί, να μετρηθεί, να χάσει, να κερδίσει. Λέμε όταν παίρνετε το πτυχίο σας και περάσετε στα ΑΕΙ καλά κάνατε και περάσατε. Αυτό όμως είναι μία στιγμή, δεν είναι η κυρίαρχη. Όταν βρείτε χρόνο να διαβάσετε τον Κίπλινγκ.

Η φιλοσοφία είναι ότι: Τίποτα δεν είναι σπουδαιότερο από εσένα. Μην δίνεις πολύ μεγάλη εντύπωση, ούτε απαξίωση, σε τίποτα. Είναι μεγάλη δουλειά όταν ο άλλος σε ανεβάζει εκεί πάνω, εσύ να κρατιέσαι από την γη και όταν ο άλλος σε γκρεμίζει εκεί κάτω, εσύ πάλι να κρατιέσαι. Είναι μεγάλη δουλειά να είσαι προσγειωμένος.

Να ξέρετε ότι: Στη διοίκηση, η συνέχεια και η συνέπεια, είναι «εκ των ων ουκ άνευ». Και θα κλείσουμε με τούτο για την διοίκηση, αυτό που είπαν οι αρχαίοι: «ανθρώπων άρχει, ουκ αεί άρχει και κατά νόμον άρχει».

Τι δεν συγχωρείτε στους ανθρώπους και τι επιβραβεύετε;

Θα σας πω δύο πράγματα που θεωρώ ότι είναι τα μεγαλύτερα ελαττώματα στον άνθρωπο. Η αχαριστία και το κουτσομπολιό. Είναι αυτά που μπορούν να διαβρώσουν όλα τα συστήματα. Εγώ θεωρώ ότι η διαδικασία υλοποίησης ενός θέματος έχει δύο φάσεις: Η 1η φάση είναι η φάση της λήψης της απόφασης και η 2η φάση είναι η εκτέλεση. Η φάση λήψης της απόφασης έχει απόλυτη δημοκρατία. Μπορεί να λέει ο καθένας ότι θέλει, να εισηγείται ότι θέλει, να φωνάζει, να λέει την άποψή του. Από την ώρα όμως, που βγαίνει η απόφαση και μπαίνει στην εκτέλεση, η εκτέλεση δεν έχει συζήτηση και διαφωνία. Είναι εκτέλεση. Εμείς οι Έλληνες έχουμε μάθει να φωνάζουμε και κατά την φάση της λήψης της απόφασης και όταν παίρνεται η απόφαση και στην εκτέλεση.

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να γυρίσετε το χρόνο πίσω, θα ακολουθούσατε την ίδια πορεία;

Θα ακολουθούσα ακριβώς την ίδια και δεν θέλω να γυρίσω πίσω.

Ως υπεύθυνος ο Δήμος Πεντέλης, για την συντήρηση και επιστασία των σχολικών μονάδων, έρχεστε σε επαφή μέσω και των αρμόδιων Αντιδημάρχων, με τα προβλήματα της παιδείας. Τι ελπίζετε και τι φοβάστε για το μέλλον της πολύπαθης εκπαίδευσης;

Καταρχήν σας είπα ότι θεωρώ τα σχολεία ότι ιερότερο έχει μια κοινωνία. Θεωρώ παράλληλα ότι θα πρέπει εμείς, ως Αυτοδιοίκηση να σας παρέχουμε τις καλύτερες εγκαταστάσεις και οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους, την καλύτερη εκπαίδευση. Μέχρι τώρα στην περιοχή μας, εγώ έχω φτιάξει αρκετές σχολικές μονάδες. Φιλοδοξώ όπως έκανα και την τελευταία στο 122 ΟΤ τα δύο σχολεία και το κλειστό γυμναστήριο, να προλάβω σε αυτή την θητεία μου ή την επόμενη θητεία αν ο Θεός και οι δημότες με αφήνουν εδώ, να κάνω το ίδιο συγκρότημα και στα Μελίσσια που το έχουν ανάγκη, στο χώρο του 1ου δημοτικού σχολείου.

Η παιδεία στα επίπεδα του βρεφονηπιακού η προ εκπαιδευτική, του νηπιαγωγείου, του δημοτικού, του γυμνασίου και των πρώτων τάξεων του λυκείου λειτουργεί πάρα πολύ καλά. Εκεί που απαιτείται βελτίωση ώστε να μην υπάρχουν μεγάλες σχολικές μονάδες είναι στην B’ και Γ’ λυκείου. Θεωρώ τα σχολεία της Πεντέλης και της Νέας Πεντέλης, ιδανικά σε αριθμό. Δεν θεωρώ ιδανικά τα σχολεία των λυκείων που έχουνε 300 και 400 παιδιά γιατί μέσα σε αυτόν τον αριθμό θα παρεισφρήσουν και αυτά που χαλάνε με την λειτουργία τους το περιβάλλον και δημιουργούν προβλήματα στην εκπαίδευση.

Θεωρώ τα παιδιά στην ηλικία των 16 με 18 ετών που κάνουν την επανάσταση τους για ένα καλύτερο κόσμο ότι θα πρέπει εκείνη την περίοδο να έχουνε την δυνατότητα, μέσα από τους φορείς τους, να εκφράσουν τις απόψεις τους, χωρίς να τους εκμεταλλευτούν άλλοι για τους δικούς τους λόγους. Δηλαδή παρακολουθώ ότι πάρα πολλές φορές, γίνονται καταλήψεις σχολείων, ενέργειες απεργιακές, οι οποίες δεν είναι ενέργειες στοιχειοθετημένες από την βούληση των παιδιών, αλλά δρομολογούνται.

Το να μαζευτούν τα παιδιά της Β’ ή της Γ’ ή όλου του λυκείου και να πουν «παιδιά κάτι πάει στραβά» και πάει στραβά γιατί δεν έχουμε ζέστη, δεν έχουμε καλό εξαερισμό, τα δέχομαι όλα αυτά. Συγκεντρώνονται, παίρνουν την απόφαση, κάνει κατάληψη το σχολείο, πηγαίνει στην εκπαιδευτική κοινότητα το θέμα, μετά η εκπαιδευτική κοινότητα στον Δήμαρχο. Υπάρχουν διαδικασίες για όλα αυτά και όταν τα θέματα δρομολογηθούν, λύνουμε την απεργία.

Δεν είναι αυτοσκοπός, το να μπούμε σε μια διαδικασία κινητοποίησης για να χάσουμε το μάθημα ή για άλλο σκοπό. Γι’ αυτό θεωρώ ότι πρέπει το δεκαπενταμελές που διοικεί, να είναι ένα όργανο, το οποίο να καταλαβαίνει την τεράστια ευθύνη που έχει. Θα δρομολογηθεί καλύτερα η λύση δια του διαλόγου. Πάντα πίστευα ότι στη λήψη της απόφασης έχει θέση και η πιο παράξενη άποψη, έχει θέση και συζητιέται αλλά από την ώρα που ληφθεί η απόφαση, δρομολογείται η υλοποίηση, με απόλυτη και συντεταγμένη πειθαρχεία.

Τι συμβουλεύετε εμάς τους νέους εάν αποφασίζαμε να ασχοληθούμε με τα κοινά;

Θα σας συμβούλευα να μπείτε στη διαδικασία να κλέψετε καλές πρακτικές. Εγώ είχα την τύχη στις προηγούμενες εκλογές να κάνω ένα σχολείο Δημάρχων. Δηλαδή ήρθαν εδώ Δήμαρχοι οι οποίοι πέρασαν μία βασική εκπαίδευση για να ασχοληθούν με τα κοινά. Γιατί τα κοινά δεν είναι ιδανικός χώρος και δεν θα πρέπει αυτός ο νέος που θα ασχοληθεί να πληγωθεί. Υπάρχει και ο ιδιοτελής, ο οποίος θα είναι ιδιοτελής για 20 ευρώ, είτε είναι υπάλληλος, είτε είναι αιρετός. Υπάρχει και αυτός ο οποίος είναι ανίκανος και πηδάει 1,10 και βάζει τον πήχη του στο 1,80 και περνάει από κάτω και πάλι νομίζει ότι είναι έξυπνος. Υπάρχει και αυτός ο οποίος, είναι στα κοινά, για να κάνει το κουτσομπολιό σημαία του, υπάρχει και αυτός που τον έχει ορίσει το κόμμα για να περάσει εκείνο που θέλει το κόμμα μέσα από την Αυτοδιοίκηση.

Γενικά είναι ένας χώρος, που εγώ στην ομιλία μου, που έκανα στο αρχαιολογικό μουσείο της Ακρόπολης κατά την βράβευση μου, είπα ότι η διαδικασία της 20ετίας αυτής είναι μια διαδικασία αίματος και το εννοώ. Θέλω λοιπόν να σας πω ότι πρέπει να σκεφτείς τι θέλεις. Αν θέλεις να φορέσεις ράσο και να πεις εγώ έχω τέτοιο χαρακτήρα που μπορούν τα κακά να μην με διαπερνούν και να εξοστρακίζονται και μπορώ με το δικό μου μυαλό και με τα δικά μου πόδια, να πατάω στα τέσσερα και να πηγαίνω μπροστά και έχω βρει και το πρότυπο μου. Διότι αν πάσχει η κοινωνία από κάτι, είναι από πρότυπα από «γκιουσέμια» που λέμε και εμείς οι Σαρακατσαναίοι.

Και θα σας πω μια ιστορία για να σας μείνει στο μυαλό. Βρίσκομαι στην Ιρλανδία το έτος 1984 για να αγοράσω τέσσερα πουλάρια για να συμμετάσχουμε στους Βαλκανικούς αγώνες στην Κωνσταντινούπολη. Πηγαίνουμε λοιπόν, εκεί έξω από το Δουβλίνο και ήταν ένας κύριος από την Γερμανία, ο οποίος αγόραζε την Ιρλανδική πρωτογενή παραγωγή, την εκπαίδευε και την πούλαγε στα Εμιράτα. Μπαίνω μέσα στο κλειστό ιπποδρόμιο και του λέω: Πόσα πουλάρια έχετε για πούλημα; Και μου λέει: Οκτώ. Του λέω: Φέρτε τα στο ιπποδρόμιο. Και μου λέει: Θα τα καβαλήσετε ταυτόχρονα και τα οκτώ; Χαμογελώντας. Του λέω: Όχι, φέρτα ξεσέλωτα.

Τα έφερε ξεσέλωτα, πήρα μια μάστιγα και τα γύρναγα αριστερά και τους είχα βάλει ένα εμπόδιο, περνάγανε, τα ξαναγύριζα από την άλλη μεριά, ξανά πηδάγανε. Όταν τελείωσα του είπα: Σέλωσε μου αυτό. Το σέλωσα, πηδήξαμε τα εμπόδια και όταν τελείωσα το κλείσαμε για αγορά και φύγαμε.

Το βράδυ o Πρέσβης, μας είχε δεξίωση στην Πρεσβεία και με ρώτησε ο Γερμανός πως επέλεξα αυτό το άλογο και τι μέθοδος είναι αυτή. Του λέω λοιπόν: Ξέρεις ποιος δίδαξε πρώτος παγκόσμια ιππασία; Μου λέει: Ναι ο Ξενοφών. Γράφει ο Ξενοφών:  Σε κάθε μία αγέλη αλόγων, υπάρχει ο αρχηγός. Όταν τα πας σε μια κατεύθυνση, πάει μπροστά ο αρχηγός. Όταν τα αναστρέψεις δεν πάει εκείνο που τυχαία βρέθηκε πρώτο. Περιμένουν να μπει μπροστά ο αρχηγός για να το ακολουθήσουν τα άλλα. Εγώ αυτό έκανα. Μου λέει λοιπόν: Είμαι τόσο χρονών (ήταν περίπου 68 χρόνων) και είναι η πρώτη φορά που μαθαίνω από ένα νεαρό Έλληνα (εγώ ήμουν τότε 30 χρονών).

Θέλω να πω λοιπόν με αυτό το παράδειγμα ότι τα ζώα εφεύραν διαδικασίες ανάδειξης του αρχηγού. Εμείς, στην κοινωνία μας, πρέπει να ρίξεις καλά την μπάλα στην μπασκέτα, πρέπει να είσαι κομματόσκυλο, πρέπει να σε δείχνει η τηλεόραση, πρέπει να είσαι διαπλεκόμενος για να αναδειχθείς στην εξουσία κυρίως όμως, πρέπει να κουβαλάς όνομα. Η αξιοσύνη και η αυτοδημιουργία δεν μετράνε.

Τέλος, πιστεύετε κύριε Στεργίου ότι πρέπει να στηριχθούμε στον Δήμαρχο της πόλης μας και οδηγητές και στους μεγάλους; Εμείς πάντως σας έχουμε ανάγκη και αποζητούμε την στήριξη σας.

Είναι μεγάλη τιμή και ευθύνη το να έρχονται εδώ εικοσάρηδες, γιατί εγώ διοίκησα ανθρώπους σαν και εσάς για τριάντα χρόνια. Δέκα εννέα με είκοσι δύο είναι η ηλικία του ανθρώπου που έχει καθαρό κεφάλι, που μπορεί εύκολα να διαβλέπει ποιο είναι το σωστό, μπορεί να διαισθάνεται το ποιος τον κοροϊδεύει και ποιος όχι.

Μπείτε στην διαδικασία και λειτουργείστε με την λογική προσθετικά στην διαίσθηση και επιλέξτε τους ανθρώπους που μπορούν να σας πάνε παραπέρα. Άλλωστε και θα κλείσω με αυτό, υπάρχουν τρία πράγματα που είτε τα έχεις από το Θεό είτε δεν τα έχεις. Το πρώτο είναι οι ηγετικές ικανότητες, το δεύτερο είναι η εκπαιδευτική δεινότητα και το τρίτο είναι η επικοινωνία. Αυτά τα τρία πράγματα, τα έχεις και τα βελτιώνεις.

Ευχαριστώ παιδιά. Μου δώσατε την δύναμη να βγάλω πολλά εσώψυχα. Και τα βγάζω γιατί ξέρω ότι θα τα αξιολογήσετε με την καθαρότητα του μυαλού σας και τις καρδιές σας. Σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά!

Σας ευχαριστούμε, μας τιμάει αυτό. Κύριε Δήμαρχε, σας ευχαριστούμε θερμά και σας ευχόμαστε καλή δύναμη και Καλές Γιορτές!


ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ